Zondagmorgen een uur of 06.00 waren de eerste medewerkers al in de zaal, nog een beetje klaarzetten en de finishing touch aanbrengen en we kunnen van start gaan.. Een uurtje later kwamen de volgende eraan, zij hadden de broodjes bij van de bakker en het werd een hele bedrijvigheid in de keuken. Alles moest klaar zijn tegen 09.00u want dan konden de mensen beginnen toekomen. Binnen was het een gezellige sfeer, gemoedelijk en toch vol spanning want de grote dag was weer aangebroken. Vragen zoals: wie zouden we weer terug zien van de hondjes? Zou de dag goed verlopen? Zouden de mensen het een leuke dag vinden en ga zo maar door. Iedereen had die vragen wel in zijn achterhoofd zitten en stilletjesaan kwam 09.00u in het zicht..
Buiten was het dan weer een andere zaak, het regende pijpenstelen, het leek wel herfst. Hopelijk klaarde het weer nog uit, zoals ze voorspelt hadden. Een tijdje later begonnen de wandelaars één voor één binnen te sijpelen en ze hadden er allemaal goede moed in. Bewapend met hun regenkledij en paraplu’s trokken ze erop uit. Zo waren we vertrokken voor wat later een fantastische en gezellige dag zou blijken. Ontbijtjes en middagmalen vlogen de deur uit en de commentaar van de mensen was zeer positief. Hier en daar mocht er een hondje mee eten en ze konden dan ook nog eens volop genieten van een mooi hondenbuffet. Je mag er zeker van zijn dat de honden vandaag hun buikje hebben vol gegeten. Je zag hen met volle teugen genieten van alle aandacht en de lekkere snoepjes die ze kregen. Flo en J’adore, de honden van medewerkster Tabitha vonden het ook geweldig, rustig tussen de andere hondjes rondlopen en tussendoor wat snoepjes stelen uit de jas of de tas van de mensen. Als ze betrapt werden trokken ze zo’n onschuldige kop mogelijk en dan lachten de mensen honderduit.
Ook de reporter van de dierengazet was van de partij, zij heeft ook tal van mooie fotootjes genomen. Wie deze graag eens bekijkt, surf dan even naar www.dierengazet.be
Tegen de middag aan kwamen de eerste wandelaars terug binnen, ze lekten uit. Hun hondjes waren kletsnat en de witte hondjes zagen nu bruin. De kleine hondjes zagen over gans hun lijfje bruin en de grotere honden enkel hun buik en poten. Aan de eerste mensen vroegen we aarzelend hoe de wandeling was geweest en als antwoord kregen we: prachtige wandeling, echt heel leuk, je kan maar een keer nat worden, nu even opdrogen en ons maagje vullen, pff de vragen waren toch niet zo makkelijk hoor,...Het was echt een mooi schouwspel, nat maar voldaan gingen ze aan een tafel zitten en met hun handdoek in de aanslag werden zo eerst hun lievelingen drooggewreven.
Heel de dag door kwamen de mensen met hoopjes binnen en schreven zich in. De hoop dat het weer nog zou opklaren tijdens de namiddag slinkte langzamerhand. Maar ja, dat zijn de dingen die je niet op voorhand kunt voorspellen en moet nemen zoals ze komen hé. Het was een pak rustiger als vorig jaar, maar toen hadden we ook schitterend weer, maar we mogen zeker niet klagen over de opkomst. Er waren tal van mensen die zijn komen wandelen en die ons zijn komen steunen, dus wij waren overgelukkig. Tenslotte is onze dag weeral geslaagd, we hebben een aantal van onze geplaatste hondjes terug gezien en dat was de nummer 1 reden dat we zulke bijeenkomsten organiseren. Daarom willen we ook alle mensen, die toch door de regen zijn gekomen om ons te vergezellen op de hondenwandeling, enorm willen bedanken voor jullie steun!
Dankjewel van het gehele Dieren Zonder Dak-
En we kunnen maar één ding zeggen: Hopelijk tot volgend jaar en de mensen die niet konden komen, het is zeker een aanrader!!!